Let op! U belegt buiten AFM-toezicht. Geen vergunningplicht voor deze activiteit. nadenk icon

Fors gestegen euro: ‘pas de problème!’

 

Alle ogen waren vorige week gericht op de persconferentie van ECB-voorzitter Christine Lagarde. De vraag was of de Française in navolging van haar hoofdeconoom ook zorg zou uitspreken over de sterk aangetrokken euro. Dat deed ze niet – en anders had het waarschijnlijk nog niet veel uitgemaakt.

 

Afgelopen donderdag kwamen de beleidsmakers van de ECB in Frankfurt weer bijeen om onder meer de economische ontwikkelingen in de eurozone te bespreken en de effectiviteit van de forse monetaire versoepeling te beoordelen. De ECB verhoogde in juni per slot van rekening nog haar obligatie-opkooppprogramma PEPP (Pandemic Emergency Purchase Programme) – dat in maart tengevolge van de coronacrisis al was geïntroduceerd – met maar liefst € 600 miljard, waarmee de totale omvang van het programma is opgelopen tot € 1.350 miljard. Daarnaast werd ook de looptijd verlengd: van ‘tot eind 2020’ naar ‘tot ten minste medio 2021’.

Vooruitzichten verbeteren

Na afloop van de meeting begon de persconferentie van Lagarde in ieder geval positief met twee verbeteringen in de vooruitzichten: ze maakte bekend dat eind 2020 nog een economische krimp van ‘maar’ 8% wordt verwacht, vergeleken met 8,7% in eerdere prognoses, en dat de inflatie volgend jaar niet langer op 0,8%, maar op 1% wordt voorzien. Deze naar boven bijgestelde verwachtingen maken mijns inziens meteen ook duidelijk dat de ECB voorlopig geen reden ziet om nóg verder monetair te gaan versoepelen.

Toch was de verwachting dat Lagarde daar misschien wel een beetje op zou hinten met een verwijzing naar de recente aanpassing in (lees: versoepeling van) het monetaire beleid van haar Amerikaanse collega Jerome Powell. De Fed-voorzitter maakte onlangs, tijdens het Jackson Hole-symposium, immers bekend dat de Fed de rente minder snel zal verhogen als de inflatie een keer een tijdje boven de 2% kruipt. Maar Lagarde refereerde er totaal niet aan en zinspeelde evenmin op eventuele soortgelijke strategieaanpassingen door de ECB.

Commentaar op de euro…

Waar echter vooral naar werd uitgekeken, was Lagarde’s reactie op de flink gestegen euro. De Europese munt is sinds mei namelijk al zo’n 10% in waarde gestegen ten opzichte van de dollar en handelde begin deze maand voor het eerst in ruim twee jaar zelfs (kort) boven de 1,20. Dat daardoor tegelijkertijd de internationale concurrentiepositie van de EU wordt aangetast – een hogere euro maakt de exporten duurder – wat op zijn beurt het economisch herstel weer zou kunnen afremmen, was voor Philip Lane, hoofdeconoom van de ECB, wellicht reden om commentaar te leveren op de snel opgelopen euro-dollarkoers. In een online conferentie zei hij dat ondanks dat de sterkte (of zwakte) van de euro op zichzelf geen beleidsdoel van de ECB is, de wisselkoers er wél toe doet vanwege het belang van de waarde van de eenheidsmunt voor de economie van de eurozone.

…maar niet van Lagarde

Toen de grote ECB-bazin afgelopen donderdag werd gevraagd of zij zich (ook) zorgen maakte over de sterkte van de euro, spitsten analisten en economen dan ook de oren en zaten valutahandelaren al met de vingers boven de verkoopknop klaar. Maar nee, anders dan haar voorganger Draghi, die er patent op had om de euro – gewild of ongewild – naar beneden te praten, gebeurde bij Lagarde eigenlijk het tegenovergestelde. Door luchtig afstand te nemen van de discussie met de eenvoudige opmerking dat ‘de wisselkoers van de euro geen deel uitmaakt van het ECB-beleid’, drukten handelaren juist op de koopknop en steeg de euro (licht) in waarde.

Zwakke dollar in plaats van sterke euro

Maar zelfs al had Lagarde haar bekommeringen gehad, en geuit; hoeveel daadkracht heeft de ECB, met de rente al lange tijd in negatief territorium, nog over om de euro met verdere beleidsversoepeling echt te verzwakken? Weinig lijkt me.

Bovendien zie ik de hoge euro-dollarkoers momenteel veel meer als een resultante van dollarzwakte dan van eurosterkte, waarbij de ‘dovish tone’ van de Fed, de haperende onderhandelingen over een tweede ronde van coronasteun door de Amerikaanse overheid én toenemende onzekerheid op weg naar de Amerikaanse presidentsverkiezingen voorlopig geen factoren zijn die in het voordeel van de greenback spreken.

 


De informatie op deze pagina is niet bedoeld als individueel beleggingsadvies of als een individuele aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. De beloning van Hein Praats staat/stond/zal niet direct of indirect in relatie (staan) met zijn specifieke aanbevelingen of standpunten. Ondanks het feit dat Topfund alle zorgvuldigheid in acht neemt bij het samenstellen en onderhouden van deze pagina's, en daarbij gebruik maakt van bronnen die betrouwbaar geacht worden, kan Topfund niet instaan voor de juistheid, volledigheid en actualiteit van de geboden informatie. Indien u zonder verificatie of advies gebruikmaakt van de verstrekte informatie, doet u dat voor eigen rekening en risico. Aan de informatie op deze pagina's kunnen geen rechten worden ontleend. Beleggen brengt risico’s met zich mee. Uw inleg kan minder waard worden.